Jodoh 1
Jodoh: Kau suka aku?
Aku: Suka *senyum*
Jodoh: Kau sayang aku?
Aku: *angkat bahu*
Jodoh: Kau cinta aku?
Aku: Apa itu cinta?
Jodoh: Kau tak tahu? Bodoh
Aku: Kau tak boleh salahkan aku. Aku tak pernah jatuh cinta. Aku betul-betul tak tahu *sedih*
Jodoh: Kau sanggup buat apa sahaja untuk aku, temani aku?
Aku: Ya. Aku bahagia dengan kehadiran kau. Tidak ramai yang mampu memberi kebahagian ini. Sebab itu aku sanggup buat apa sahaja yang mampu membahagiakan kau pula.
Jodoh: *mata bersinar-sinar*
Aku: Nanti dulu
Jodoh: *tertanya-tanya*
Aku: Aku tak ramai kawan baik. Tapi yang ada memang aku sanggup temani mereka dan sanggup buat apa sahaja untuk mereka selagi boleh dan jika mereka membenarkan aku di sisi mereka.
Jodoh: Maknanya kau samakan aku dengan kawan2 baik kau?
Aku: Ya.
Jodoh: Tidak adakah sedikit cinta untuk aku?
Aku: Sudah berkali aku katakan aku tak tahu! *marah*
Jodoh: Aku mencari orang yang betul2 cintakan aku.
Aku: Bagaimana kau menilai cinta?
Jodoh: Saat kau berkata ‘Ya, aku cintakan kau’
Aku: Aku tak sangka kau pun bodoh juga walau dah berkali-kali bercinta. Adakah dengan perkataan sahaja mampu membuktikan cinta?
Jodoh: *keliru* Kau aneh.
Aku: *angkat bahu*
Jodoh: Kalau aku tinggalkan kau, kau sedih?
Aku: Itu pasti. Tak banyak sedikit. Tapi yang pasti rasa itu ada.
Jodoh: Mungkinkah itu bermakna kau cintakan aku?
Aku: Setiap kawan baik aku yang tinggalkan aku sudah pasti aku sedih walau dia meninggalkan aku dengan cara tak baik sekalipun. Mereka pernah menbahagiakan aku, mana mungkin aku tak terasa kehilangan.
Jodoh: Aku tak faham kau.
Aku: Terpulang.
Jodoh: Aku mahu tinggalkan kau. Kau tak meyakinkan aku.
Aku: Silakan jika itu yang kau mahu.
Selamat tinggal jodoh, kau ditakdirkan untuk tidak memberi peluang langsung kepada aku.
Jodoh 2
Jodoh: Kau suka aku?
Aku: Ermm tak suka tapi tak benci. Biasa2 sahaja.
Jodoh: Kau sayang aku
Aku: Suka pun tak macam mana mana mahu sayang? Kehadiran kau tidak memberi ‘bahagia’ kepada aku dan kehilangan kau tidak sedikit pun memberi kesan kepada aku.
Jodoh: Kau macam tak beri aku peluang.
Aku: Aku beri peluang untuk kau tapi kau tak gunakan peluang itu sebaik-baiknya
Jodoh: Aku sudah mencuba. Tapi kau seolah-olah dingin.
Aku: Kau macam tak yakin dengan diri sendiri. Peluang sentiasa aku bukakan untuk orang yang yakin sahaja
Jodoh: Apa yang kau rasa terhadap aku? Sikit perasaan pun tak ada?
Aku: Tak. Maaf.
Jodoh: Kau taknak beri peluang untuk aku?
Aku: Macam mana jika aku beri peluang untuk kau kemudian aku jumpa orang yang betul2 jodoh aku sebenarnya, yang aku cinta. Kau boleh terima? Aku faham betapa hati sakit jika pasangan beralih arah, kerana itu aku fikirkan tak perlulah kita pergi jauh. Cukuplah setakat ini. Aku tak mahu mencatatkan sejarah dengan melukakan hati orang.
Maaf jodoh, aku cuma tak sanggup melukakan hati orang.
Jodoh 3
Jodoh: Kau suka aku?
Aku: Mungkin *senyum*
Jodoh: Kau cintakan aku?
Aku: Tidak.
Jodoh: Kau sudi menjadi peneman hayat aku?
Aku: Sudi. Aku akan cuba.
Jodoh: Bagaimana andai suatu hari nanti aku masih tidak dapat membahagiakan kau?
Aku: Aku pasrah.
Jodoh: Bagaimana jika suatu hari nanti kau jumpa orang yang betul2 cintakan kau dan kau juga cintakan dia? Adakah kau akan tinggalkan aku?
Aku: Jika aku beri peluang kepada kau beerti aku akan mengabadikan hidup aku untuk kau. Mana mungkin aku tinggalkan kau.
Jodoh: Andai tinggalkan aku, kau boleh mengecap bahagia, jalan mana yang kau pilih?
Aku: Kau sayang aku?
Jodoh: Sayang.
Aku: Kau sedih jika aku tinggalkan kau?
Jodoh: Sudah tentu.
Aku: Maka aku takkan tinggalkan kau.
Jodoh: Kau tak mahu bahagia?
Aku: Bagaimana mahu bahagia atas air mata orang lain? Tak apalah, mungkin aku tak layak untuk bahagia.
Hai jodoh, aku memang tak layak untuk bahagia.
No comments:
Post a Comment